گوش کنید الفبای آغاز را

و به خاطر بسپارید

هجای لبخند را .

اینجا نسیان بر افکار بوسه زده است...

آه ،

هجرت لحظه ها چگونه ما را به ما برد

و بر ما نشاند ما را

و مکافات خود بودن را از داری آویخت

که گره گره اش را خود از گیسوان یار بافتیم .

کمکم کن تا به آغاز برسم

در پناه نگاهت .

کمکم کن تا فراموش کنم :

صدای کلاغ هایی را که در رویای مسکوتم خواندند

و بانگ خروس بی محلی که رویایم را برید .

و بگسستند ریسمان بی نهایت سخن را ...

هی !

گوش کنید مرثیه زیستن را

و بخاطر بسپارید

سیل اشک ها را که بر ریشه ی هستی خشکید ؛

اینجا نسیان بر افکار تیغ می زند ...

آه ،

خرامیدن زمان چگونه ما را پوساند از ما

و از ما ستاند ما را ،

و کلام مبهوت ما را بر گوش ها نجوا کرد

و از خاطره ی فریاد های منزوی محو ساخت .

هی !

بخاطر بسپارید ما را از ما

همانطور که آمدیم

و خواهیم رفت :

از میلاد به سحر گاهان برای بانگ فوت سر دادن

از افق به ظلمت ، برای افق تاریک شدن

از صبح به شب ، برای صبح شدن

و از من به تو ، برای ما شدن ......

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ