| تبليغات | X |
 |
سکوت سرد |
 |
|
دیدم در آن کویر درختی غریب را
محروم از نوازش یک سنگ رهگذر تنها نشسته ای بی برگ و بار زیر نفس های آفتاب در التهاب در انتظار قطره ای باران در آرزوی آب ِ ابری رسید چهره درخت از شعف شکفت داشاد گشت و گفت : ای ابر ای بشارت باران آیا دل سیاه تو از آه من بسوخت ؟ غرید تیره ابر برقی جهید و چوب درخت کهن بسوخت ! چون آن درخت سوخته ام در کویر عمر ای کاش خاکستر وجود مرا با خویش می برد باد باد بیابانگرد ای داد دیدم که گرد باد حتی خاکستر وجود مرا با خود نمی برد . . . ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
دوشنبه بیست و هشتم بهمن 1387ساعت 0:41 توسط |
|
|
بر خاک سرد خفته بودم
با بانگ امیدت چه بی تابانه از خاک بر شدم نزدیک ها امیدی بر نمی داد چه عاشقانه به دورها نگریستم و دورها چه بی صبرانه از پس نگاه منتظرانه ام محو می شدند و هنوز از باور عاشقانه ام تهی نشدم که غریبانه از خاک پر شدم . ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387ساعت 0:51 توسط |
|
|
گریه هایت را
به رخم نکش آسمان ! من بیشتر از تو در چشم هایم اشک جمع کر ده ام . ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
جمعه بیست و پنجم بهمن 1387ساعت 0:0 توسط |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
از دیاری می گذر یم که سکوت از آن سرچشمه می گیرد و زمزمه ’ فراق را در دل خسته دلان زنده می کند ...
|
| پیوندها |
|
دریچه خیال دلبستگان چشم انتظار من باش دختر مهتاب جسد آستان جانان فانوس خیس فانوسک خاموش چکامه های دل من و تو ....::::شبگرد تنها::::.... روضه قلب |
|
RSS
|