| تبليغات | X |
 |
سکوت سرد |
 |
|
زندگی
|
|
به افق می نگرم
به سکوت به عزاداری شب به نگاه و در این اثنا می اندیشم به حیات ! به خود می گویم زندگی شاید تلاقی سخت دیدگان باشد ! شاید رقص آرام دو کبوتر در سینه چاک آسمانها . زندگی شاید سکوتی باشد ممتد در منظر یک نگاه ٬ یا در امتداد کوتاه وصال زندگی شاید چکاوکی باشد خوش الحان که جلاد زمانه زبانش را برید ! زندگی شاید آنسوی پنجره باشد برای زندانیان و این سوی پنجره برای به ظاهر آزادگان زندگی شاید آغازی باشد برای دردها ٬ برای رنج ها ٬ برای اشک ها ! زندگی شاید آرزوهایی باشد بر باد رفته ٬ آرزوهایی در حیطه آرزوها مانده ! زندگی شاید شاید لرزیدن یک شمع در طول یک طوفان ٬ شاید خاموشی یک فانوس ٬ شاید سکوتی مطلق ٬ شاید آوازی غمگین ٬ شاید تولدی دیگر ٬ یا شاید هم مرگی نا بهنگام باشد . زندگی شاید سرابی باشد در وسعت یک بیابان ٬ شاید شهابی باشد در اقیانوس آسمان ٬ زندگی شاید حبابی باشد بر پهنه دریای خروشان ٬ شاید مرغی باشد عاشق آب و گریزان از دریا ٬ شاید کابوسی باشد سخت هولناک در میان تیره شب های فراق ! که می داند زندگی شاید عنوان دیگری باشد برای آه ٬ برای زجر ٬ برای اشک شاید هم تداعی روشنی باشد برای واژه ای چون تکرار. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت 1:5 توسط |
|
|
پاییز اگر آمده باشی ٬
برگ ها زرد شده اند دیگر ٬ از واهمه خشا خش آنها که از شاخه جدا مانده اند . پاییز اگر آمده باشی ٬ یادمانی از بهار نمی یابی ٬ که همه در گذر از عطشان تابستان سوخته است . برگ هایی که با بهار آمده بودند ٬ با پاییز رفتند . پاییز اگر آمده باشی ٬ زمستان در انتظار توست ٬ می رسد پیش از آنکه امید به بهاری باز به خزان تبدیل شود . مانده ام خدایا . بخدا مانده ام خدایا ٬ مانده ام از این همه سیاهی . ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386ساعت 1:24 توسط |
|
|
برف ٬ برف ٬ برف و دگر هیچ ...
آنچه سپید است دل عاشقان است و دفتر های کهنه خاطرات ٬ و گرنه دیگر همه سرماست اینجا . می دانم ٬ تا صبح جز یخ نخواهد ماند بر زمین ٬ جز یخ نخواهد ماند بر دل عاشقان . ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
سه شنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1386ساعت 0:24 توسط |
|
|
دوستت دارم نه فقط به خاطر آنچه که بودی ٬ بلکه به خاطر آنچه که بودی و اکنون هستی دوستت دارم . دوستت دارم نه فقط به
خاطر آنچه که ساختی ٬ بلکه به خاطر آنچه که ساختی و ویران کردی دوستت دارم . دوستت دارم نه فقط به خاطر آنچه که می گفتی ٬ بلکه به خاطر آنچه که می گفتیم و درد و دل می کردیم و کردیم دوستت دارم . دوستت دارم نه به خاطر عادتی که پیش هم بودیم ٬ بلکه به خاطر روز ها و شب هایی که از سر دلتنگی گریه کردیم دوستت دارم . دوستت دارم نه فقط به خاطر عشقی که داشتم ٬ بلکه به خاطر امید هایی که دادی دوستت دارم . دوستت دارم نه فقط به خاطر تصویر و تصوری که بر من می دادی ٬ بلکه به خاطر تصویری که بر من دادی دوستت دارم . دوستت دارم به خاطر آنچه که هستی ٬ به خاطر آنچه که بودی ٬ به خاطر آنچه که گفتی ٬ به خاطر آنچه که می گویی ٬ به خاطر آنچه که بودیم ٬ به خاطر آنچه که اکنون هستیم ٬ دوستت دارم به خاطر مهربانیت ٬ به خاطر اکنونت و به خاطر آینده ات . دوستت دارم با تمامی وجودم ٬ مثل دوست داشتن دو عاشق ٬ مثل دوست داشتن دو دوست ٬ مثل دوست داشتن دو خواهر ٬ مثل دوست داشتن دو برادر ٬ مثل دوست داشتن آدمی و نفس . دوستت دارم .دوستت دارم . ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386ساعت 2:33 توسط |
|
|
من واسه تو ٬
تو واسه کی می میری ؟ من با تو و ٬ تو با کی جون می گیری ؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
چهارشنبه نوزدهم اردیبهشت 1386ساعت 0:49 توسط |
|
|
هیچستان
|
|
ای عزیز دل ....
اینجا هیچ پرنده ای آبی نیست .... هیچکس نگاهش عاشقانه نیست .... نه پروازی نه آغازی .... هوایش مثل آدم هایش همیشه سرد است .... همیشه آسمانش بغض تنهایی دارد .... خورشید هم دیگر از این دیار فراری شده .... ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
دوشنبه دهم اردیبهشت 1386ساعت 0:55 توسط |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
از دیاری می گذر یم که سکوت از آن سرچشمه می گیرد و زمزمه ’ فراق را در دل خسته دلان زنده می کند ...
|
| پیوندها |
|
دریچه خیال دلبستگان چشم انتظار من باش دختر مهتاب جسد آستان جانان فانوس خیس فانوسک خاموش چکامه های دل من و تو ....::::شبگرد تنها::::.... روضه قلب |
|
RSS
|