بازگشت بیابی !  برای گفتن آنچه از درونم شعله می کشد  ِ اشتیاقی نیست      ِ چرا که امیدی نیست !  روزی می گفتم  آبی دریا وقتی بر

چشمانت نقش می بندد   ِ بی شک پلی می سازد تا من از این دریا عبور کنم .  انتهای  غریبیست !   شاید واژه ای غریب تر از انتهایی

که من هیچ گاه با هیچ پلی ندیدمش   ِ همانطور که  هیچ گاه امتداد نگاهت را پایانی نبود .

از گفتن تکرار ها خسته ام   .  چرا که تکرار هم برایم معنایی فرسوده دارد .   تو رفته ای و با رفتنت دیگر پلی ندارم  تا با آن انتهای

راهم را بیابم .  رفتنت شوق تازه  تولدم را تا پایان تولدم کشته است    .  از رفتن باز نمی دارمت    ِ چرا که  آمدنت از آن من نبود که

رفتنت از آنم باشد .  تو رفته ای و من مانده ام با هر صبحی که رد پایت را بر روی شن های ساحل خیالم مرور می کنم .  می مانم تا

کشتی زندگیم  روزی دیگر بر لنگر گاه بودنت تکیه زند . آری من برای بازگشتت همیشه می مانم .

دوستت دارم تا همیشه ها   ِ تا همیشه همیشه ها   ِ تا ابد .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ                                                         

مرگ جز يك وقفه ء كوتاه نيست !

مرگ يعني لرزش پاي حيات    ؛

مرگ يعني زندگي در خاطرات     ؛

دوست دارم منقرض گردد تنم    . . .

روح باشد دكمه ء پيراهنم     !

عشق اينجا دست خود را داغ كرد   ؛

عشق در اين گوشه استفراغ كرد   !

عشق اينجا طعم افيون مي دهد    !

بوي صدها استكان خون مي دهد    !

عشق ما اندازه ء يك آه بود     ؛ . . .

اين قصيده اين قدر كوتاه بود ؛

من نگاهم  سرد و باران خورده شد  

او تبسم بر لبش پژمرده شد    !

ناگهان لرزيد دست كينه ام     ؛

زخم هق هق باز شد در سينه ام   !

عين بغض سرد دلگيران شدم    ؛

از خداحافظ مگو ويران شدم   .

 . . . . . . . . . . . . ؟!

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سیل بی پایان     ِ   خواب بلند مرگ را هر شب در تلخ بیداری   ِ  عجین می سازم  . . .  روزی بی گمان   این ذره ذره گرمی خاموش وار   ِ 

سر می زند ز جایی و خورشید می شود . . . در من چه وعده هاست   !  پل می کشد به ساحل    ِ فردا نام تو    .  سر می زند ز جایی و

خورشید می شوی . . .

وقتی تاریکی لبریز و لبریزتر می شود   ِ بر راهوار مرگ   ِ   در مرز های خونی  خورشید   ِ  نبض بیهودگی    ِ بوی دلپذیر پایان یکسر

موج می زند   . . .

ببین   . . .  ببین که  چه تلخ ایستاده ام بر کوهسار تنهایی خویش   .  دیگر مرزهای توانستن را نمی شناسم .  و در کشاکش کار زار    ِ بی

رمق مانده ام   .  من یادگار تطاولم    ِ هر بامداد بی هوده ام و هر غروب به تنهایی تماشای آفتاب را در من  بهانه ایست برای

گریستن . . . . . . . . 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

و من

پشت بوق ممتد جا می مانم !

تو نیستی

قشنگ ترین آوازها

خوانده نمی شود  . . .

و باز تو نیستی 

و من 

دلتنگ تمام نگاه تو !

تو نیستی 

هیچ چیز بهانه ی ماندن نمیشود

کاش می دانستی . . . . . . . .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آرامش در رگانم جاریست  .  صداقت چشمانت را دوست دارم    ِ  پاکی دلت را هم .  تو دیگر آنقدر در من جای گرفته ای که خود من

شده ای . . .

نگاه کن هنوز هم جایت خالیست ! هنوز هم ثانیه های شب و غم را تنفس می کنم  !  و هنوز هم دستانم را برای گرفتن دستانت دراز

می کنم     ِ   ولی . . .   خوف و وحشت جدایی تنم را می لرزاند   ِ که شاید نباشی  . اما من  هنوز هم تا سالیان سال    ِ تا همیشه ها ِ تا ابد ِ

تا فردایی که حتی من نیز نباشم     ِ تا آنروزها تو را چشم در راهم . تا همیشه ها .

عزیز همیشه بهترینم  ! تولدت مبارک .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اجازه بده   گاهی     ِ    زمانی مال تو باشم !

و اگه نمی تونم گاهی زمانی از آن  تو باشم

بگذار هر وقت که تو می گویی    ِ کنار تو باشم !

اگه نمی تونم دوست خوب وپاک تو باشم

اجازه بده دوست کثیف و پست تو باشم !

اگه نمی تونم عشق راستین تو باشم

بگذار باعث سرگرمی تو باشم  !

اما منو اینطوری ترک نکن

بگذار در زندگی تو   ِ دست کم چیزی باشم . . .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ