تبليغاتX
سکوت سرد
سکوت سرد
خنجر

تو اگر می دانستی

که چه زخمی دارد    ِ

که چه دردی دارد    ِ

خنجر از دست عزیزان خوردن  !   ِ

از من خسته نمی پرسیدی :

آه ! ای همیشه سا کت چرا تنهایی ؟؟؟؟؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

2 نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم شهریور 1384ساعت 12:21  توسط | 
مرگ

مرگ در هر حالتی تلخ است    ِ   اما من :

دوستش دارم که چون از در آید مرگ

در شبی آرام     ِ   چون شمعی شوم  خاموش . . .

         وه ! چه شیرین است .

         رنج بردن    ِ پا فشردن  !

         در ره یک آرزو  ِ  مردانه مردن  !

         وندر امید بزرگ خویش

         با سرود زندگی بر لب

         جان سپردن .

         !!!!!!!!!!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

2 نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم شهریور 1384ساعت 1:30  توسط | 
ابریشم سیاه دو چشمت

در انزوا چه کسی خواب آفتاب دید

تا من به انتظار بمانم    ِ 

                                کنار دریچه

و در خبال بال کبوتر   ِ 

                        سقوط کنم   ِ   میان  سیاهی

                                               تنهایی عظیم نشسته برابرم

                                               اینک     ِ

                                                             کجای جهان  حرف می زنی    ؟؟؟

                                               آیا  همین آفتاب خسته شهرم

                                               اجاق ترا    ِ

                                                              گرم می کند  ؟؟؟

                                              با هر اشاره دستت

                                              دریا     ِ    میان رگم    ِ   خواب می رود   !

                                              ای تویی که سرو

                                               گلبوته های حرف ترا سبز می کند    ِ

                             از پله ها     ِ    بیا

                                                میان نیزه های نور سپیده    !

دریا وار    ِ

                     نگاه منقلب   را    ِ

                                                      ویران کن میانه های دشت

دشتی که     ِ    گونه های سوخته اش

                                                 چهره من است . . .

که گیسوان به باد سپرده    !!!

دنیا میان چشم تو خفته است   .

                                                      ابریشم سیاه    ِ    دو چشمت

                                                       یاد آور    ِ  شب بهاریست .

                                                       من بی ردا   ِ بدون وحشت   دشنه   ِ  پا در آن می گذارم  .

         ابریشم سیاه دو چشمت

       خانه من است

       آن خانه ای که   ِ

       در آن زندگی می کنم   ِ

       آن خانه ای که  . . .

همیشه مهربان من    ِ   تویی که در تنها یی ها   تنها یم نگذاشتی   دوستت دارم .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

2 نوشته شده در  جمعه یازدهم شهریور 1384ساعت 21:30  توسط | 
 
______________ ________________________ _______________________________
#FFFFFF